Yönetmen: Shawn Levy
Oyuncular: Ryan Reynolds, Hugh Jackman
Tür: Süper Kahraman, Kara Mizah
Yapım: 2024
Deadpool birkaç sene öncesine kadar 20th Century Fox çatısı altındaydı ve daha sonra Disney tarafından satın alındı. Zaten bu filmde de az çok bunun etkilerini gördük. Deadpool’un esprileri devam ediyordu ama daha çok ortaokul seviyesindeydi. Logan filmiyle bizleri gözyaşlarına boğan Hugh Jackman, Deadpool kahramanımızla birlikte sinema ekranlarına geri döndü. Bir tarafta Deadpool: “şakacı, komik ve anarşik”, diğer tarafta Wolverine: “öfkeli, yalnız ve cesur”. Bu film bizlere sadece Wolverine’i değil aynı zamanda çocukluğumuzun unutulan diğer kahramanlarını da hatırlattı: Elektra, Blade, Johnny Storm…
Her şey Avengers’ın Deadpool’u kabul etmemesiyle başlıyor. Daha sonra Wade’in kapısını TVA çalıyor ve sevdiklerini kaybetmek istemeyen Wade, evreni kurtarmayı kabul ediyor. Fakat şöyle ki, Deadpool o kadar evren arasından gidip en gıcık, en depresif ve alkol zehirlenmesinden göçmüş olan Wolverine’i buluyor. Bu ikili eninde sonunda elbet bir takım oluyor.
Bu film için beklentiler çok yüksekti, keza ben de aynı beklentiye sahiptim. Pekiiii film beni tatmin etti mi? Maalesef. Öncelikle, eski kahramanlarımızın dönüşü çok sönük kalmış. Blade’den daha efsanevi bir dönüş beklerdim. Wolverine’in de alışık olduğumuz, sevdiğimiz rolünden çıkması biraz kafa karıştırıcıydı. Aksiyon sahnelerine doyum olmadı ama birçoğunda maalesef tekrara düşülüyor. Her ne kadar güçlü konuk karakterler olsa da X-Men ve Deadpool filmlerindeki gibi o dünyaya kapılıp gidemiyorsunuz. Deadpool’un “Marvel’ın İsa Mesih’i olacağım.” sözünü de ilerideki filmlerde göreceğiz umarım.
